Gevangenissen


Bangkwang

Bekijk in Google Maps

Bangkwang is een gevangenis in Thailand. Het is een van de meest beruchte gevangenissen ter wereld. Het ligt ten noorden van Bangkok in Changwat Nonthaburi, nabij de rivier Chao Phraya. In Bangkwang, ook wel bekend onder de naam Bangkok Hilton en Big Tiger.

 

 

Hier zitten uitsluitend gevangenen die veroordeeld zijn voor een celstraf vanaf 25 jaar tot de doodstraf. Verreweg de meeste gevangenen zitten een straf uit voor drugssmokkel of moord.

 

Omstandigdheden
De omstandigheden in Bangkwang zijn uiterst belabberd te noemen. Totaal bevinden zich zo'n 9000 gevangenen waarvan 2500 westerlingen in het Bangkwang-complex waar slechts plaats is voor 3500. Alle gevangenen slapen in zeer kleine ruimtes, zo'n 40 gevangenen per 5 vierkante meter. Daarin slapen de gevangenen, moeten ze zich wassen en douchen en hun uitwerpselen laten.

 

Uiteraard zijn er geen matrassen en dergelijke, deze zijn alleen te koop bij een van de corrupte bewakers binnen de gevangenis. Regelmatig worden er moorden gepleegd binnen de gevangenis door gedetineerden die van bewakers messen en pistolen gekregen hebben, tevens worden gevangenen 'zomaar uit hun cel gehaald en geexecuteerd. Met geld is alles te koop in de gevangenis.

 

Het eten in Bangkwang is zeer eentonig; één keer per dag een bord met bruine rijst met vissenkoppen (veelal bedorven). Ziektes, aids, drugs, het is allemaal te vinden in de hel op aarde. Gedetineerden kunnen zich alleen wassen in het rioolwater waar veel gevangenen infecties oplopen. Slapen is er meestal niet bij omdat de lampen altijd aan staan 's nachts en er altijd wel een gek is die je probeert te doden tijdens je slaap. Uit onderzoek is gebleken dat een Europeaan gemiddeld slechts negen jaar kan overleven in de complexen van Bangkwang.

 

Gevangenen
Nederlanders die gevangen zitten of hebben gezeten in Bangkwang zijn:
Hans Zegers, Rien Parlevliet, Eddy Tang, Adriaan van Ommering, Pedro Ruijzing (onverwachts gratie gekregen van koning Bhumibol in februari 2004) en Machiel Kuijt (vrijgekomen dankzij het WOTS-verdrag in maart 2007).