Wereldwonderen heden


Chinese muur

De Chinese Muur, ook wel Grote Muur geheten (in het Chinees pinyin: Chángchéng Chang Cheng, Lange Muur), is een muur die in het noorden van China ligt en zo'n 6200 kilometer lang is (veel mensen denken dat de muur veel langer is maar dit is niet waar). De muur strekt zich uit van Shanhaiguan bij Bo Hai (300 km oostelijk van Peking) tot Lop Nur in het zuidoostelijk deel van de autonome regio Sinkiang. De Chinese naam Muur van 10.000 li (6440 kilometer), geeft aan hoe lang deze verdedingswal en symbool van keizerlijke macht waarschijnlijk was. Vanaf mei 2007 zal door een meerjaars onderzoek de lengte en het precieze verloop van de muur in kaart gebracht worden.

 

Geschiedenis
Het eerste deel van dit bouwwerk werd vanaf circa 200 v.Chr. gebouwd door de Qin-dynastie (de eerste Chinese keizer Qin Shi Huangdi die China na een periode van oorlogen in 221 v.Chr. had verenigd) van het oude China als verdedigingswerk tegen rondtrekkende invasielegers vanuit het noorden. De eerste muren waren aarden en lemen verhogingen die aan de Romeinse limes deden denken, maar uiteindelijk deed steen zijn intrede en werden wachttorens gebouwd. Onder zeer slechte omstandigheden werkten meer dan een hallf miljoen arbeiders aan de Muur. Men beweert zelfs dat voor elke meter een man is gestorven. Tijdens de Tang-dynastie raakte hij in verval, maar ten tijde van de Ming-dynastie (1368-1644) werd de muur hersteld en verlengd. Ook werden in deze tijd losse stukken muur aaneengebouwd zodat het enorme bouwwerk ontstond dat we vandaag de dag kennen.

 

Meer dan een miljoen mensen bewaakten de muur vanuit ruim 1000 forten en uitkijktorens. Als de vijandige legers eraan kwamen, staken ze een mengsel van hout, stro en mest in brand. Eén dikke rookwolk betekende 500 soldaten, vier rookwolken betekende 10.000 vijandige soldaten. Honderd jaar later waren de Hunnen nog altijd niet verslagen. De Ming voerden uitgebreide oorlogen tegen de Mongolen en Mandsjoes, ten dele afstammelingen van de Hunnen. Uiteindelijk werd de muur gebouwd en trok het keizerrijk zich achter de muur terug, daarbij duizenden vierkante kilometers land aan de nomaden prijsgevend. Het zou hen niet helpen: in 1644 maakten de Mandsjoes gebruik van interne verdeeldheid en veroverden China.

 

Heden
De muur is op veel plaatsen zwaar beschadigd of zelfs afgebroken. Daarom mag er op sommige stukken niet meer gelopen worden. De stenen zijn voor andere doelen gebruikt, of de muur is door erosie of oorlogsgeweld beschadigd. Toch zijn er nog grote delen over.

 

De muur begint of eindigt aan de zeezijde in de bijna omsloten Bo Hai met een groot fort dat enige jaren geleden helemaal herbouwd is. Dit fort heet de "Oude drakenkop" en is momenteel een, vooral voor Chinese toeristen, grote trekpleister. Het fort ligt iets ten noorden van de havenstad Qinhangdao.

 

De Chinese Muur is in 1987 opgenomen door de UNESCO op de werelderfgoedlijst. In 2007 werd de Chinese Muur tot een van de nieuwe zeven wereldwonderen gekozen.